Kirkjuverðir Hallgrímskirkju sýndu á sér nýja hlið

Fimm kirkjuverðir Hallgrímskirkju buðu upp á tónleika sem voru óvenjulegir að því leyti að flytjendurnir eiga það öll sameiginlegt að sinna kirkjuvarðarstörfum í kirkjunni meðfram framhaldsnámi í tónlist.

Það var hátíðleg og jafnframt notaleg stemning í Hallgrímskirkju síðastliðinn fimmtudag þegar haldnir voru í fyrsta sinn í  sögu Hallgrímskirkju, Kirkjuvarðatónleikar. Þar komu fram fimm af yngri kirkjuvörðum kirkjunnar, öll hæfileikaríkt tónlistarfólk sem stunda nú nám á framhaldsstigi, hér heima eða erlendis.

Tónleikarnir gáfu gestum því ekki aðeins tækifæri til að hlýða á vandaðan tónlistarflutning í einu þekktasta tónleikarými landsins, heldur einnig til að kynnast þeirri hlið unga starfsfólksins sem gestir kirkjunnar sjá alla jafna ekki á vöktum sínum.

Á efnisskránni var að finna íslensk sönglög, klassíska söngtónlist, píanótónlist og virtúósaverk fyrir klassískan gítar. Fram komu söngkonurnar Lára Ruth Clausen og Alvilda Eyvör Elmarsdóttir, píanóleikararnir Erlendur Snær Erlendssonog Jakob Arnar Baldursson og gítarleikarinn Hugi Garðarsson. Erlendur og Jakob léku einnig saman fjórhent á píanó.

Efnisskráin spannaði vítt svið og gaf flytjendunum tækifæri til að sýna ólíkar hliðar tónlistarhæfileika sinna. Tónleikarnir hófust á „Vökuró“ eftir Jórunni Viðar, einu ástsælasta íslenska sönglagi tuttugustu aldar. Þar á eftir kom „Vertu, Guð faðir“ eftir Jón Leifs. Íslensku verkin voru þannig í góðu samhengi við tónleikastaðinn og umhverfið. Einnig voru á efnisskránni verk eftir Franz Schubert, Clöru Schumann, Amy Beach, Edvard Grieg og Richard Strauss, auk íslenskra laga eftir Friðrik Jónsson og Sigfús Einarsson. Þar má nefna Entra l’uomo allor che nasce eftir Schubert, Ich stand in dunkeln Träumen eftir Clöru Schumann, Je demande à l’oiseau eftir Amy Beach, Solveigs sangeftir Grieg úr Pétri Gaut og Morgen eftir Richard Strauss.

Einnig hljómuðu „Rósin“ eftir Friðrik Jónsson og „Draumalandið“ eftir Sigfús Einarsson, auk Romanza in G-dúr, op. 11 eftir Rachmaninoff. Tónleikunum lauk með Koyunbaba eftir ítalska tónskáldið Carlo Domeniconi, verki sem gaf Huga Garðarssyni tækifæri til að sýna kunnáttu sína á klassískan gítar.

Söngur, píanó og klassískur gítar

Lára Ruth Clausen, fædd árið 2003, er söngkona, tónlistarkona og aðstoðarkórstjóri. Hún lauk BMus-prófi í klassískum söng frá Listaháskóla Íslands vorið 2026 og stundar nú MT-nám í tónmenntakennslu við Háskóla Íslands. Lára hefur starfað sem aðstoðarkórstjóri barnakóra og komið víða við í sviðsverkefnum og óperum, meðal annars í La Liberazione, Leðurblökunni og Brúðkaupi Fígarós. Hún söng einnig í sýningunni 9 líf í Borgarleikhúsinu og hefur komið fram sem kór- og einsöngvari, meðal annars með Sinfóníuhljómsveit Íslands. Hún syngur nú með Kór Hallgrímskirkju og Kór Langholtskirkju og tók þátt í World Youth Choir árin 2024 og 2025.

Alvilda Eyvör Elmarsdóttir, fædd árið 2004, er lýrísk sópransöngkona frá Reykjavík. Hún stundaði klarinett­nám í um tíu ár áður en hún hóf nám í klassískum söng sextán ára gömul. Hún lauk framhaldsprófi frá Menntaskóla í tónlist árið 2024 með hæstu einkunn og hefur síðan komið fram sem einsöngvari með ýmsum kórum, meðal annars Kór Hallgrímskirkju. Árið 2023 söng hún sem einsöngvari í Miðnæturmessu Hallgrímskirkju og hún tók einnig þátt í 98 sýningum á 9 líf með Kammerkórnum Aurora í Borgarleikhúsinu. Alvilda stundar nú nám við Sibeliusar-akademíuna í Helsinki og stefnir á bakkalárgráðu í klassískum söng árið 2027 og meistaragráðu árið 2029.

Erlendur Snær Erlendsson, fæddur árið 2004, hefur stundað píanónám frá átta ára aldri. Hann hefur einnig lagt stund á tónsmíðar og stundaði eitt ár í tónsmíðum við Listaháskóla Íslands áður en hann einbeitti sér að píanóleik. Erlendur leggur sérstaka áherslu á tjáningu og samvinnu við meðleikara, ekki síst söngvara. Hann hefur komið fram í fjölbreyttum tónlistarverkefnum og stefnir á bakkalárgráðu í píanóleik frá Listaháskóla Íslands árið 2028.

Hugi Garðarsson, fæddur árið 1997, hefur leikið á gítar frá tíu ára aldri. Hann lauk framhaldsprófi á klassískan gítar frá Nýja Tónlistarskólanum árið 2022 og stúdentsprófi frá Menntaskóla í tónlist árið eftir. Hann er nú að hefja sitt þriðja ár við Royal Conservatoire of Scotland, þar sem hann stundar nám undir leiðsögn gítarleikarans Matthew McAllister.

Jakob Arnar Baldursson, fæddur árið 2002, hóf píanónám um sex ára aldur en sneri aftur að tónlistinni sextán ára gamall eftir nokkurra ára hlé. Hann hóf nám við Menntaskóla í tónlist árið 2020 og útskrifaðist þaðan 2024. Nú stundar hann nám við Listaháskóla Íslands undir handleiðslu Peters Mate og stefnir á útskrift vorið 2027. Jakob hefur komið fram á alþjóðlegum tónlistarhátíðum, meðal annars á Amalfi Piano Festival og BIP Festival á Ítalíu. Samhliða klassíska píanónáminu stundar hann djassnám hjá Eyþóri Gunnarssyni og Davíð Þór Jónssyni.

„Kirkjusögulegir tónleikar“

Formaður sóknarnefndar Hallgrímskirkju lýsti tónleikunum sem „kirkjusögulegum“ og taldi jafnvel að um einsdæmi í íslenskri kirkjusögu væri að ræða. Þar hafi saman komið svo hæfileikaríkur hópur ungs fólks sem allir starfa sem kirkjuverðir í sömu kirkjunni.

Það er vissulega óvenjulegt að starfsfólk sem tekur á móti gestum, sinnir umsýslu og stendur vaktir í einu fjölsóttasta kennileiti Reykjavíkur sé jafnframt áberandi í tónlistarlífi, bæði hér heima og erlendis.

Hugmyndin að Kirkjuvarðatónleikunum kom frá Grétari Einarssyni kirkjuhaldara og fékk þegar góðar undirtektir hjá Birni Steinari Sólbergssyni, organista og tónlistarstjóra Hallgrímskirkju.

Fjölmenni sótti tónleikana og voru þar bæði Íslendingar og erlendir gestir. Fyrir ferðafólkið sem heimsækir Hallgrímskirkju alla jafna sem ferðamannastað hlýtur það að hafa verið sérstök upplifun að uppgötva þessa hlið á fólkinu sem tekur á móti þeim í kirkjunni.

Kirkjuvarðatónleikarnir sýndu þannig að kirkjan er ekki aðeins vinnustaður sem þetta unga tónlistarfólk valdi sér en einnig vettvangur þar sem hæfileikar fá að njóta sín. Og ef marka má viðbrögð tónleikagesta er óhætt að segja að framtíðin sé björt.

Kirkjuverðirnir fimm eiga það sameiginlegt að vera enn á námsbrautinni, en tónleikarnir gáfu skýra vísbendingu um að þau eru þegar komin langt á þeirri leið. Þau sýndu jafnframt hversu fjölbreyttir hæfileikar geta leynst hvar sem er.

Kannski er þetta aðeins upphafið. Formaður sóknarnefndarinnar lætur að minnsta kosti í veðri vaka að hæfileikar kirkjuvarðanna séu ekki tæmdir, að næst gæti jafnvel komið að bogfiminni, enda er Evrópumeistari í bogfimi einnig í hópnum.

Framtíðin virðist því ekki aðeins björt í tónlistinni í Hallgrímskirkju heldur hjá kirkjuvörðunum okkar.

Meðfylgjandi myndir tók Hrefna Harðardóttir

HALLGRÍMSKIRKJA – ÞINN STAÐUR